Surinaamse bloedworst: het traditionele recept en hoe je hem bakt

Dit is de klassieke varkensversie. Het vult een paar lengtes darm. Schaal het naar wat je op het aanrecht hebt liggen.

• 1 liter vers varkensbloed
• 250 g paneermeel (meer als het mengsel los blijft)
• 2 grote uien, fijngesneden
• 1 tot 2 eetlepels zeezout, naar smaak
• 1 eetlepel zwarte peper
• 1 duim verse gember, geraspt
• 1 theelepel suiker
• 1 tot 2 theelepels gedroogde marjolein
• Varkensdarmen, gespoeld en geweekt

Zeef eerst het bloed zodat je geen klonten meer hebt. Roer het paneermeel, de ui, het zout, de peper, de gember, de suiker en de marjolein erdoor tot het mengsel dik maar nog schenkbaar is. Het moet een lepel bedekken, er niet als water vanaf lopen. Te dun, en dan voeg je paneermeel toe, een handvol tegelijk. Controleer de kruiding door een klein lepeltje in een pan te bakken, want rauw bloedmengsel kun je niet veilig proeven.

Vul de darmen en laat ruimte over, want het mengsel zet uit terwijl het gaart. Bind ze af in lengtes. Laat ze zakken in water dat net onder de kook staat, rond de 80 tot 85 graden, en pocheer ze rustig 20 tot 30 minuten tot ze stevig zijn. Laat het nooit hard koken, anders barsten de darmen open. Als een naald er schoon uitkomt, til je ze eruit en laat je ze helemaal afkoelen. Koude bloedworst snijdt netjes. Warme bloedworst valt in je hand uit elkaar.

Bloedworst is al gaar, dus bakken gaat om hitte en korst, niet om hem doorgaren. Bloedworst bakken betekent één ding: een krokante rand en een hete, zachte kern.

• Snijd de koude worst in plakken van ongeveer 1 cm dik. Dunner wordt te snel krokant. Dikker blijft koud in het midden.
• Verhit een beetje olie in een pan op middelhoog vuur. Niet gloeiend heet, anders verbrandt de buitenkant voordat de binnenkant warm is.
• Leg de plakken plat neer. Laat ze 2 tot 3 minuten met rust tot de onderkant donker en krokant is, draai dan één keer om.
• Nog eens 2 tot 3 minuten aan de tweede kant. Je wilt een echte korst aan beide kanten.

Draai de plakken niet steeds om en om. Eén keer omdraaien, klaar. Laat de korst opbouwen. Als een plak aan de pan plakt, is hij nog niet klaar om te bewegen, dus wacht. Serveer hem recht uit de pan, heet, met sambal en een beetje zuur ernaast. Zo gaat het bij de stand en thuis. Peper en zuur, elke keer weer.

Je kunt hele lengtes ook rustig opwarmen in een gekruide bouillon, op de manier van de toko, en ze aan tafel snijden. Maar gebakken is waar de textuur wakker wordt. Het paneermeel in het mengsel wordt aan de rand krokant op een manier die boudin noir nooit zal doen.

Dit is het deel dat veel recepten overslaan. De traditionele Surinaamse bloedworst is van varken. Varkensbloed, varkensdarm. Daar is voor de klassieke versie geen weg omheen, en we gaan niet doen alsof dat anders is.

Veel hindoestaanse en islamitische klanten eten geen varken, dus bestaan er versies van rundbloed en kippenbloed precies om die reden. De methode verandert niet: bloed, paneermeel, ui, dezelfde kruidenlijn, in een geschikte darm, gekookt. De worststand in de Bijlmer voor Slagerij Nico maakt zijn worsten met opzet van rund, zodat hindoestaanse en islamitische klanten daar ook kunnen eten. Dat is het echte voorbeeld. Geen marketingidee dat iemand vorig jaar heeft bedacht.

Dus als je geen varken kunt eten, is bloedworst niet voor je gesloten. Je wilt de versie van rundbloed of kippenbloed. Vraag je toko gewoon recht voor zijn raap of hun bloedworst van varken, rund of kip is, want het antwoord verschilt van maker tot maker. Onze kippenversie is gemaakt met 100% halal ingrediënten, 100% kip, geen varken of rund. Beter vragen dan gokken.

Bloedworst komt zelden in zijn eentje op tafel. Hij komt erbij naast vleesworst en kippenworst, allemaal warm, allemaal gesneden, met peper en zuur. Op het Kwaku Summer Festival in Amsterdam Zuidoost, dat vier weekenden in juli en augustus loopt (11 juli tot 2 augustus in 2026), verkopen de worststanden hem naast bara, pom, roti en moksi alesi. Thuis belandt hij op een bord met rijst, of gebakken weggestopt in een broodje.

Als je hem liever koopt dan zelf bloed staat te koken, prima. De meeste mensen doen dat. Wij maken bloedworst op de traditionele manier en verkopen hem in retailverpakkingen van 500 g en 1 kg, met bulkdozen voor toko's, broodjeszaken en snackbars. De koudeketen blijft onafgebroken op -18 graden, we werken HACCP-conform onder EU-erkenning NL208262EG, en we leveren DAP door de hele EU en het VK. Run je een winkel en wil je hem gebrand of ongebrand per doos, dan staan op de groothandelspagina van ratoulifoods.com de verpakkingsmaten en de manier om te bestellen.

Bak je eigen worst of warm een pak van de toko op, de regel houdt sowieso stand. Snijd hem koud, bak hem heet, serveer hem met sambal. Zo hoor je Surinaamse bloedworst te eten.